Whereabouts of Sabine Vogel of Heydebreck Silesia

 September 23, 2006, 11:35 AM

Winfried Vogel

I'm looking for my sister, Sabine Vogel, born, in Heydebreck, Cosel district, Upper Silesia, at Endrasstrasse 9. We lost her during the chaos of war, as we fled the Soviets. At the time, Sabine was living in an orphanage in Bad Altheide, Glatz district. The home was also relocated, and under those circumstances, my parents lost our youngest sister. All our efforts so far have been unsuccessful. We would be very grateful if anyone could provide us with any information, even the vaguest, even if it's just speculation. In particular, does anyone know when and where the orphanage was relocated?
Time is running out for everyone. Where does Sabine Vogel, who must be 62 now, live?
Thank you for your efforts.

Winfried Vogel Ich kann die Familie von Winfried Vogel aus Heydebreck nicht finden. Ich kenne das Schicksal von Sabine, geb. am 17/03/1944.

Kinkelin Search by Dariusz Giemsa

 The Wendt family is looking for a person that was in the Bad Reinerz orphanage.  His name is Hans-Juergen Kinkelin.  His brother was Klaus who was also in the orphanage, however, he has been located.  If you have information regarding Hans-Juergen Kinkelin, Please let Dariusz Giemsa know.

dariuszskarbiec@gmail.com

Guest Post by Christoph Sottor: Notes of the History of Balcarzowice and Sieroniowice

 Dopiski do historii Balcarzowic i Sieroniowic. 

Na łamach „Strzelca” nie pisano do tej pory o przeszłości dwóch wsi gminy Ujazd: Balcarzowice i Sieroniowice. O początkach tych wsi i ich dziejach aż do końca XVII w. nic nie było wiadomo. Tu trochę nowych ustaleń dt. historii tych wsi. 

Aż do końca XIII w. obszar pomiędzy Strzelcami i Toszkiem to było bezludzie. Dopiero gdy dla księcia Alberta wydzielono księstwo strzeleckie (1323) pojawiają się informacje o nowych wsiach. I tak, w dokumencie z 20.09.1342 r. książę strzelecki Albert wystawia dokument dt. Bogussija de Sironowitz (Bogusz z Sieroniowic) i Iaczko de Walcerzowicz (Jacek z Walcerzowic). Z tego samego dokumentu dowiadujemy się o istnieniu obydwu sąsiednich wsi. Wsie powstały pewnie wcześniej, ale były tak małe, że nie uznawano je za osady. Aż do XV w. nic nie wiadomo o właścicielach Sieroniowic. Trochę więcej można znaleźć o właścicielach Balcarzowic zwanych do połowy XVII w. Walcerzowicami. 

W XVI w. właścicielami Walcerzowic byli Walcerzowscy i od nich wieś miała nazwę. Wg. Bartosza Paprockiego ok. 1600 r. pieczętowali się oni herbem Kornicz – krzyż św. Andrzeja na podium. W XV w. byli „de Walcerowic”, ale czy to ten sam ród to niejasne. 6.10.1438 r. w Toszku Mikosz de Walcerowic potwierdził zawarcie umowy pomiędzy książętami oświęcimskimi a królem Polski w sprawie uznania królewicza Kazimierza Jagiellończyka za króla Czech. Na jego pieczęci herbowej widnieją 4 lilie i ponad nimi grot strzały. Jeżeli to ten sam ród Walcerzowskich to w XVI w. musieli zmienić herb albo jest to nieznana odmiana herbu Kornicz. W spisie szlachty toszeckiej z 26.04.1472 r. wymieniony jest Niklas de Walczersdorf a w dokumencie z 1463 r. jest Ondrzey Philna z Walterzowicz i „pani z Walterzowic”. 

Następne wiadomości o Walcerzowskich są dopiero z końca XVI w. Wtedy byli oni także właścicielami Herby rodów balcarzowickich do końca XVII wieku. Od lewej: Mikosza de Walcerowic z 1438, Walcerzowskich XVI i XVII wiek, Gosickich, Śliwców i Laryszów. Sieroniowic. Któraś z córek Walcerzowskiego otrzymała w wianie połowę Sieroniowic. Może była to Walcerzowska, która wyszła za mąż za Jerzego Biberstein von Bogisko na Chechle. Już wcześniej Walcerzowscy musieli założyć w Sieroniowicach folwark z dworem i powstała nowa część wsi. Dzisiaj to część Sieroniowic po zachodniej stronie DK 88. Do 1930 r. były to Sieroniowice Małe albo Schironowitz von Posadowsky. Przed 1688 r. w połowie drogi między Sieroniowicami Małymi i Brzeziną powstał folwark Grzeboszowice a w XIX w. działał tam kamieniołom. Ok. 1700 r. właścicielką Sieroniowic Małych była Elisabeth Bawor von Obsdorf, żona Karla Nikolausa von Kalinowski. 7.03.1722 r. kupił za 6 000 florenów i 100 fl. kluczowego Sieroniowice Małe Andreas von Wehner z Błotnicy. W 1726 r. dokupił Nogowczyce i te dobra Nogowczyce – Sieroniowice Małe były stamtąd zarządzane przez dzierżawcę albo zarządcę. Do 1784 r. wsie były własnością von Wehner a od tego roku do 1850 r. von Posadowski – Wehner. Od 1850 r. byli oni właścicielami folwarków i pól w Nogowczycach i w Grzeboszowicach. W 1930 r. folwark w Nogowczycach został rozparcelowany a w Grzeboszowicach pozostał ich własnością do stycznia 1945 r. W 1930 r. Schironiowitz von Posadowsky połączyły się z Schironowitz von Renard i utworzyły wieś Schironowitz. 

Sieroniowice Wielkie w 1463 r. były własnością Bogussa z Syronowicz (chyba wnuk Bogusz z 1342) a potem Walcerowskich do 1538 r. Wtedy to ostatni znany męski przedstawiciel rodu Jakub Walcerzowski (żona miała na imię Katarzyna) sprzedał Sieroniowice i wyprowadził się do Opola, gdzie kupił dom na rynku i zagrodę przed Bramą Bytomską. W 1569 r. sprzedał zagrodę. Dalsze jego losy są nieznane. Kto kupił Sieroniowice Wielkie to nie wiadomo. Od tej pory aż do końca XVII wieku chyba często zmieniali się właściciele tej połówki wsi. W 1695 r. właścicielem był hrabia Karl Samuel Colonna de Fels ze Strzelec i od tej pory Sieroniowice Wielkie były częścią dóbr strzeleckich. W 1815 r. odziedziczył je Andreas Maria von Renard i Sieroniowice przemianowano na ”Schironowitz von Renard”. W 1825 r. Renard założył, przy drodze do Nogowczyc, kolonię „Schroll”. Wieś pozostała jego własnością do 1850 r., ale nazwę pozostawiono do połączenia obydwu wsi w 1930 r. 

W II poł. XVI w. Balcarzowice odziedziczyła Dorota Walcerzowska z Walcerzowic. Dorota wyszła za mąż za Melchiora Gosickiego z Goszczyc herbu Jastrzębiec (nazwisko też w formie - Goszczycki z Goszczyc). Mieli 4 dzieci - Mikołaj, Joanna, Walenty i Adam. Najmłodszy syn Adam Gosicki (zm. przed 1625) na Balcarzowicach ożenił się z Ewą Dluhomil z Bierawy (zm.1626, zachował się jej testament z 1625 r.), córką Kaspara Dluhomila z Bierawy na Ujeździe. Mieli oni 2 synów: Kaspara i Jerzego, i 2 córki: Ewę i Annę. Kaspar i Jerzy przejęli Walcerzowice w 1625 r. Jerzy miał potem Sieraków Śląski koło Lublińca, który zabrali Gosiccy w 1627 r. Samborowi Kosickiemu z Zakrzowa na Łagiewnikach za długi. W Walcerzowicach pozostał Kaspar, ale o nim nic nie wiadomo. Żył jeszcze w 1648 r. Kaspar Gosicki chyba nie miał dzieci i Walcerzowice sprzedano Śliwcom z Centawy. 

W 1625 r. właścicielem sąsiedniego Kotulina był Krzysztof Larysz z Naczęsławic. Jego syn Jan Fryderyk von Larisch pan na Kujawach i Centawie (chyba miał ½ Centawy) poślubił Annę Gosicką córkę Achatia Gosickiego na Goslawicach syna Walentego Gosickiego. Syn Anny Gosickiej Johann Franz von Matha Larisch z Ligoty i Karwiny pan na Kujawach 07.08.1687 r. ożenił się z Dorotą Barbarą Śliwcową ze Śliwiec dziedziczką państwa centawskiego (Centawa, Błotnica, Olszowa, Płużnica, Warmątowice i Balcarzowice) i po jej śmierci w 1689 r. odziedziczył te dobra. Sprzedał je za 36 000 guldenów 12.04.1706 r. Andreasowi Wehner (od 11.1706 von Wehner). Ten w 1722 r. dokupił Sieroniowice Małe z Grzeboszowicami i w 1726 r. Nogowczyce. Odtąd (1706 r.) do 1850 r. Balcarzowice pozostawały własnością rodu von Wehner a od 1784 r. von Posadowski – Wehner. Do 1930 r. posiadali oni folwark w Balcarzowicach, który został wtedy rozparcelowany. 

W czasach gdy właścicielami wsi byli Śliwcowie z Centawy, czyli od połowy XVII wieku nastąpiła zmiana pisowni nazwy wsi. Zamiast „Walcerzowice” pisano „Balcarzowice”. Pewnie jakiś pisarz urzędowy postawił literę W na sztorc „3” i tą odczytano jako B. Najstarsze znane zapisy nazwy „Balcarzowice” zostały zamieszczone w protokołach wizytacyjnych parafii Kotulin w 1679 r. i w 1688 r. 

Oprac. Christoph Sottor

The Bialowieza Primeval Forest Gravestones

This post is about findings of my Polish friend, Sylwia Iwanowska.  Sylwia and I met quite some years ago while she was still living in Breslau/Wroclaw.  She took us through a guided tour of Breslau and was able to show us all the buildings at the addresses that I found where my mom and her sister and mother had lived.  The next time we met was when she was my tour guide/translator during my last trip to Poland.  She was an amazing help to me.  

She works guiding tours through the Primeval Forest of Poland in the area where she is now living.  I recently received an email from her with the following text and including the pictures of the graves she found.  This is a pretty interesting find:

I live now in the very east edge of northern Poland, however I could find a couple of graves with German names on them. I'm sending you some photos. The graves (stones and metal cross) are placed in small cemetery inside Bialowieza Primeval Forest (the part which belongs to Bialowieza National Park now) close to village Masiewo. Now people call it the "Evangelical Cemetery". Few people know of this place. I could not find any good sources for more accurate information about the place and the people buried there.

People say that this cemetery belonged to the small village of Czoło in pre-war times, but after the war this village was added to the Republic of Belarus (Soviet Union in those days). Now Czoło does not exist any more - this is what I heard. 

I did some research myself for the baby boy who died at the age of a few months only. The name was Georg Bark. I've chosen this one as I once heard at a store that a German person was looking for such a grave. When he came to Masiewo, people told him that Czoło is on the other side of the border in Belarus and this man found nothing. This is what I heard.

Than I found a webpage called "Geni" on the Internet and I found the name of this boy - just the birth month was little bit different. I'm sending you the picture from the "Geni" as well. The person who is the administrator of the Bark family data typed as the father of Georg Bark, Ewald Bark, with a link to a webpage describing the story of this father as he was one of the rulers of Russian Tsar huntings in the Bialowieza Primeval Forest. I would be happy to know if the boy is really the son of this Ewald Bark, and if yes - why he died, and any other information the family could share with me about episodes in Bialowieza PrimevalForst - where I work now as nature educator and a licensed guide.  According to the administrator of the website, these people were Estonian.

What do you think about this story and what are the chances that I could find more information about Ewald Bark and his family living here in Czoło/Masiewa/Bialowieza? He was quite an important person. Is there a chance to find other names of German people who lived in Czoło/Masiewo/Bialowieza or maybe Narewka?

Here is a link regarding the Bark family.  This is Peter/Piotr/Pyotr related to Ewald Bark - father of Georg Bark (metal cross in the forest). In description we may read that Peter/Piotr/Pyotr was the tsar's minister born in Estonia which had some German connections - this could explain why the grave is in the Evangelical/German cemetery.  

I also found information that Ewald Bark working in Bialowieza Forest for the Russian Tsar was related to the Tsar's Minister of Finances: Piotr (Peter) Lwowicz Bark. 

The Geni link for this Georg Bark is here,  Except for the 2 month descrepancy in the birthdate, it does appear to be this same person

Inscription:  Here lies Georg Bark Born 12 Nov 1897

Died 25 Mar 1898

Back of cross inscription:

We will be with the Lord for all eternity

1 Thessalonians 4:17

Another stone found in the cemetery:

Kristian Rod(e)

Born the 6th of Jul 1874

died the 20th of Jun 1907

 Photo of the stone above full view

The photo below has the same inscription but appears to be the 

back side.

I am not able to transcribe this one.

 Here is the link To the  the Bialowieza Primeval Forest. And here is a description of the Primeval forest.

Pommern Website: Mypomerania.com

Since I have recently determined that I have lots of Pommern ancestors, I have discovered a very helpful and interesting website.  Here is the link.  It is a wonderful site and has great maps that show all the neighboring villages.  I know for a fact, that the people in this area moved quite a bit, as I have had to search various parishes to find them.  Knowing which parishes are nearby makes this process easier.

The site is managed by Chris Dewuske who recently acquired some emigration records for Belgard.  Apparently the German government kept lists of people who left from there which can be used as substitutes for where no ship records survived.  These are especially helpful for those headed for Brazil and Canada before coming to the United States. This is wonderful news for those of this area.  Chris is looking for helpers that can read German script to help him index these.  Please let him know if this is of interest to you. Contact him at this address:

mailto:chris@mypomerania.com;

Guest Post Dariusz Giemsa

Dariusz has again shared a newspaper article he published and has given me permission to post it.  I will leave it in it's original Polish language. He also shared some medallions that he created as a commerative coin.

Guest Post Regarding Orphans in Various Southern Polish Localities by Dariusz Giemsa

This is an important and moving guest post from a new contact that I recently made who lives in Poland.  He has a private museum and is very knowledgeable about the orphans from some of the orphanges in southern Poland that were run by the Catholic nuns.  He is making efforts to reunite these orphans with family members.  If you know someone that might be interested in this article, please share the link with them.  Thank you!!  His contact email is listed after the Polish and English versions.

Czas wojny przynosi ludzkie dramaty.Kiedy jednak cierpią niewinne dzieci dramaty te stają tym bardziej bolesne.W Dusznikach Zdroju istniały dwa domy Parkhotel i Hygiea/obecne sanatorium Zimowit/.To w tych domach rozegrały sie najbardziej dramatyczne sceny ,których udziałem były niewinne dzieci.W lutym 1945 roku przyjeżdżają do Reinerz Bad dwie siostry Klara Kotulska i Amalia Śnieżek ze Zgromadzenia Sióstr Notre Dame z Lwowa.Tutaj otrzymują w darowiżnie dwa domy i przygotowują sierociniec.W ramach ewakuacji w 1945 r. siostry prowincji śląskiej przywiozły tu ponad 100 dzieci z Wrocławia Ciążynia i Trestna. Siostry prowincji śląskiej wyjeżdżające do Niemiec zabrały dzieci, pochodzenia niemieckiego. Pozostałe dzieci niewiadomego pochodzenia, przejęły siostry pozostające na miejscu. Ponadto 60 niemowląt przywiezionych do Dusznik Zdroju przez wojsko niemieckie zostało bez opieki, gdyż ich opiekunki-pielęgniarki, uciekając przed Rosjanami, pozostawiły je. Na prośbę burmistrza siostry w Dusznikach Zdroju zajęły się tymi dziećmi. Część dzieci wysłano do Krzydliny, do Kłodzka, Trzebnicy.Jeszcze do niedawna prawie nikt nie wiedział o istnieniu tego sierocińca a tymczasem po dwoch latach przeszukiwań archiwów,korespondencji,rozmów dotarłem do ponad 200 nazwisk dzieci.Znana jest też liczba pracowników z nazwiska i imienia.Wygłodzone dzieci docierały do Dusznik Zdroju przeróżnym transportem.Wiele z nich umierało z głodu i chorób.Praktyka ukrywania po wojnie prawdziwej  tożsamości dzieci sprawiła,ze wiele z nich nigdy nie odnalazło swoich prawdziwych rodziców.Wiele z tych dzieci miało nadawane przez władze nowe imiona i nazwiska oraz daty urodzenia.Po 70 latach znany jest przypadek,ze dziecko z dusznickiego sierocińca odnalazło swoje rodzone siostry.Trauma u tych dzieci jest ogromna.Nie wiedzą do dzisiaj kim są naprawdę.Na fotografiach odnalezione dzieci z Dusznik Zdroju oraz siostry zakonne ,które wówczas pracowały.Wszelkie informacje o sierocińcu można zgłaszac na email: dariuszskarbiec@gmail.com

English Translation:  Maria Eppich

The time of war brings many human dramas. When, however, innocent children

suffer, these dramas become even more painful. In Duszniki Zdrój there were two houses: Parkhotel and Hygiea /currently known as Sanatorium Zimowitz. In these houses The most dramatic scenes involving innocent children took place.

In February 1945, two nuns, Klara Kotulska and Amalia Śnieżek from the Convent of Notre Dame Nuns from Lviv came to Bad Reinerz (Duszniki Zdroj). Here, they received those two houses and organized an orphanage. In the course of evacuation in 1945, the nuns of the Silesian Province brought here (to Duszniki Zdroj) over 100 children from Wrocław, Ciążyń, and Trestno.

The Silesian Province nuns departing for Germany took with them children of German descent. Other children of unknown origin were being cared for by the nuns who stayed. In addition, 60 infants brought to Duszniki Zdrój by the German army were left unattended, as the nurses who cared for them, left them, fleeing from the Russians. At the request of the mayor, nuns in Duszniki Zdrój took care of these infants. Some of the infants were sent to Krzydlina, some to Kłodzko, and some to Trzebnica. Until recently, almost nobody knew about the existence of this orphanage.  After two years of searching archives, correspondence, and many conversations I found over 200 names of these children. Many of the employees are also known by first name and by surname.

Starved children reached Duszniki Zdrój in various transports. Many of them were dying of starvation and disease. The practice of hiding the real identity of those children after the war meant that many of them never found their real parents, as many of these children were given new names by the authorities and new dates of birth. However, after 70 years since it happened, a case is known that an orphan from Duszniki Zdroj orphanage found his true sisters (his siblings). Trauma to these children was enormous.  Even now, many do not know who they really are.

The photographs show orphans and nuns who worked with them in Duszniki Zdrój.  Any information about the orphanage can be sent by e-mail to Dariusz: dariuszskarbiec@gmail.com