Od początku wieku XIII folwark w Trestnie należał do Szpitala Ducha Świętego we Wrocławiu, stanowiąc jego uposażenie nadane przez księcia Henryka I Brodatego. Szpital działał jako prepozytura opactwa Kanoników Regularnych Panny Maryi na Piasku. Całość budowy tego przedsięwzięcia ponieśli Augustianie. W okresie reformacji luterańskiej władzę nad szpitalem i jego dobrami przejęła rada miasta Wrocławia. W roku 1529 folwark w Trestnie sprzedała Georgowi Clausnitzowi.
Pierwszy Kościół w Trestnie zbudowano w roku 1539, z polecenia ewangelickiego właściciela majątku von Clausnitza, jako kaplicę domową i cmentarną. Pierwsza budowla ulega zniszczeniu i późniejszy właściciel dóbr trestnieńskich Matthaeus Riedel von Loewenstern w czasie wojny trzydziestoletniej wzniósł kościółek z drewna. W roku 1654 wbrew woli fundatora, przyznano tutejszą świątynię katolikom i zrobiono z niego filię katolickiego Kościoła Św. Maurycego. Od tego czasu obiekt stale popadał w ruinę.
W 1844 r. odprawiono w nim jeszcze ewangelickie nabożeństwo pogrzebowe. W roku 1880 po dawnym kościele w Trestnie pozostały już tylko widoczne na obecnym cmentarzu, po lewej stronie drogi prowadzącej do Blizanowic, masywne fundamenty, po których można było stwierdzić położenie nieistniejącej świątyni.
W 1844 r. odprawiono w nim jeszcze ewangelickie nabożeństwo pogrzebowe. W roku 1880 po dawnym kościele w Trestnie pozostały już tylko widoczne na obecnym cmentarzu, po lewej stronie drogi prowadzącej do Blizanowic, masywne fundamenty, po których można było stwierdzić położenie nieistniejącej świątyni.
W roku 1934 protestanci wznieśli nowy Kościół według projektu wrocławskiego architekta Ericha Graua. Lokalizacja drugiego kościoła w Trestnie odbyła się na nowym miejscu, nie mającym nic wspólnego z pierwszą lokalizacją. Po starym drewnianym kościółku pozostał jedynie przykościelny cmentarz. Przedwojenna świątynia należała do ewangelickiego Kościoła Pamięci Królowej Luizy we Wrocławiu, który znajdował się przy obecnej ul. Krakowskiej. Na murach nowej trestnieńskiej świątyni zamontowano - zachowane po dziś dzień - dawne płyty epitafijne XVII-wiecznych dzierżawców majątku w Trestnie.
Od roku 1919 siostry Boromeuszki zorganizowały i prowadziły w Trestnie Zakład Opiekuńczy - Dwór Św. Jadwigi, przeznaczony dla samotnych matek z dziećmi. Wnętrze dworu przebudowano w roku 1921. W latach 1926 i 1932 - 33 dokonano jego ostatecznej przebudowy, na podstawie projektu drezdeńskiego architekta prof. Ernsta Kühna, do ściany południowej dobudowano okazałą kaplicę pw. Św. Jadwigi. Od roku 1926 do ówczesnej Parafii Księże Małe należała również kaplica w trestnieńskich dobrach, na prawach kuracji, a od roku 1936 pracował tu stale duchowny sprawujący opiekę duszpasterską nad siostrami i podopiecznymi. Ostatnimi niemieckimi zakonnicami, które opiekowały się zakładem były Ubogie Siostry Szkolne de Notre Dame.
Po roku 1945 majątek ziemski w Trestnie otrzymała wrocławska Kuria Arcybiskupia. Seminarium Duchowne posiadało tutaj gospodarstwo rolne. Ziemia uprawiana była przez kleryków pod kierunkiem księży. Władze komunistyczne zlikwidowały majątek kościelny w Trestnie, siostry zakonne wyjechały, a nieruchomości kościelne przejęło państwo i został tu ulokowany Zakład Hodowli Zwierząt Doświadczalnych Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk. W miejscu, gdzie przed wojną stała kaplica, wybudowano budynek gospodarczy.
Prace remontowe przy obecnym Kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Trestnie, pochodzącym z roku 1934, będącym kościołem filialnym Parafii
pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych na Księżu Małym we Wrocławiu rozpoczęto w roku 2009 od przeprowadzenia renowacji zabytkowych elementów kamiennych : trzech tablic epitafijnych z XVII wieku poświęconych właścicielom pobliskiego majątku, zegara słonecznego z roku 1771, który przeniesiono pod Kościół
z terenu parku dworskiego oraz pomnika pamięci mieszkańców pobliskiego Mokrego Dworu, którzy zginęli w czasie I wojny światowej. Prace konserwatorskie wykonali konserwatorzy dzieł sztuki Państwo Jolanta i Waldemar Marosik z Wrocławia.
z terenu parku dworskiego oraz pomnika pamięci mieszkańców pobliskiego Mokrego Dworu, którzy zginęli w czasie I wojny światowej. Prace konserwatorskie wykonali konserwatorzy dzieł sztuki Państwo Jolanta i Waldemar Marosik z Wrocławia.
W roku 2010 rozpoczął się remont generalny trestnieńskiej świątyni, leżącej na popularnym w Europie szlaku, zwanym Drogą Św. Jakuba ( Caminos de Santiago, Routes of St. James, Chemins de St. Jacques, Jakobswege ), prowadzącym do Katedry w Santiago de Compostela w Galicji, w północno – zachodniej Hiszpanii. Via Regia - Dolnośląska Droga Św. Jakuba, prowadzi z Brzegu ( Opolszczyzna ) przez Oławę, Trestno, Wrocław, Środę Śląską, Legnicę, Legnickie Pole, Złotoryję, Lwówek Śląski i Lubań do Zgorzelca. Jej kontynuacją w Niemczech jest Ekumeniczna Droga Pątnicza, która biegnie przez Saksonię i Turyngię, a następnie przez Francję aż do Hiszpanii.
Prace przy wieży kościelnej oraz stolarkę obiektu wykonała firma Pana Piotra Lipczyńskiego z Radwanic, elewacje zewnętrzne firma Pana Krzysztofa Chrzanowskiego
ze Słupska. Na wieży umieszczony został odrestaurowany przez konserwatora zegarów Pana Marka Batyckiego z Wrocławia i uruchomiony po latach, zabytkowy zegar
z roku 1934, wyprodukowany przez Firmę Korfhage & Sohne z Osnabrück. Kamienny zegar słoneczny z roku 1771 oraz tablice epitafijne z wieku XVII rodziny von Claussnitzów, a także pomnik ofiar z I wojny światowej i pamiątkową tablicę z roku 1942 inicjatora budowy ówczesnego Kościoła w Trestnie Willego Zachera odnowili konserwatorzy dzieł sztuki Państwo Jolanta i Waldemar Marosikowie z Wrocławia wraz z Zespołem. Elementy kamienne wykonała firma kamieniarska Pana Ryszarda Mikołajczaka z Siechnic
ze Słupska. Na wieży umieszczony został odrestaurowany przez konserwatora zegarów Pana Marka Batyckiego z Wrocławia i uruchomiony po latach, zabytkowy zegar
z roku 1934, wyprodukowany przez Firmę Korfhage & Sohne z Osnabrück. Kamienny zegar słoneczny z roku 1771 oraz tablice epitafijne z wieku XVII rodziny von Claussnitzów, a także pomnik ofiar z I wojny światowej i pamiątkową tablicę z roku 1942 inicjatora budowy ówczesnego Kościoła w Trestnie Willego Zachera odnowili konserwatorzy dzieł sztuki Państwo Jolanta i Waldemar Marosikowie z Wrocławia wraz z Zespołem. Elementy kamienne wykonała firma kamieniarska Pana Ryszarda Mikołajczaka z Siechnic
Renowację elementów zabytkowych wykonano w oparciu o środki finansowe uzyskane z Urzędu Marszałkowskiego we Wrocławiu, zaś remont obiektu przeprowadzono dzięki ofiarności mieszkańców Trestna i okolic. Przedsięwzięcie powyższe było możliwe dzięki zaangażowaniu się Pani Ireny Szpruty z Trestna, Pani Marii Dąbrowskiej
z Wrocławia, Pani Zofii Skraby z Trestna, Pani Beaty Dolejsz z Trestna, Pana Ireneusza Kaczora z Wrocławia, Pana Ryszarda Nowakowskiego z Wrocławia oraz Pana Leszka Muchy ze Świętej Katarzyny. Prace remontowe przeprowadzono pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu według projektu Pana Adama Czmuchowskiego z Towarzystwa Ziemi Księskiej. Remont przeprowadzono za Księdza Proboszcza O. Mieczysława Rećko Roku Pańskiego 2010.
z Wrocławia, Pani Zofii Skraby z Trestna, Pani Beaty Dolejsz z Trestna, Pana Ireneusza Kaczora z Wrocławia, Pana Ryszarda Nowakowskiego z Wrocławia oraz Pana Leszka Muchy ze Świętej Katarzyny. Prace remontowe przeprowadzono pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu według projektu Pana Adama Czmuchowskiego z Towarzystwa Ziemi Księskiej. Remont przeprowadzono za Księdza Proboszcza O. Mieczysława Rećko Roku Pańskiego 2010.
Opracował : Leszek Mucha, Adam Czmuchowski
No comments:
Post a Comment